webheader 1

Afgelopen week



10 februari
Ik ben nog enigszins in de ban van de storm Ciara, waarvan het ergste wel achter de rug is, maar hier waait het bij vlagen nog behoorlijk ! Voorzover ik kan zien is er hier geen schade, alleen is gisteravond mijn papiercontainer (vol, uiteraard) omgewaaid. Ik merkte het toen ik met de hond naar buiten ging, het ding weer overeind gezet en het beetje dat er uitgevallen was weer netjes terug gedaan. En de container op een plekje om de hoek gezet, waar hij minder gevoelig was voor die rare windstoten.
In het vorige stukje schreef ik u over de oproep om 2 rolcontainers vol dozen op te halen, het werden uiteindelijk 23 dozen. In "groepen" van 6 heb ik ze naar binnen gehaald in mijn gang, om ze daar uit te zoeken. Jongens, jongens, wat daar aan spellen te voorschijn kwam.....Na 3 dozen heb ik contact gezocht met Karin om haar mee te laten leven en de ooo's en aaa's waren niet van de lucht. Na de volgende 3 weer even gebeld, het was zo ongelooflijk wat we toebedeeld kregen. Nu is dat natuurlijk ontzettend leuk, maar de vraag is altijd weer: is het compleet en verkoopbaar ?
Nadat ik alle dozen had uitgezocht bleven er slechts 2 dozen oud papier en 1 grote plastic zak met overig afval over. Met de rest zou ik een complete kraam kunnen vullen, dus ben ik zo snel mogelijk gaan verwerken. Wat een geluk:  bijna alles bleek compleet, sommige spellen zelfs nog nauwelijks gebruikt. Ongelooflijk. En donderdag moest ik natuurlijk weer mijn wekelijkse rondje maken, dat leverde 8 dozen op, maar de helft ervan was niet te hergebruiken. (Gelukkig maar, denk ik soms). Nog een keertje naar Roel gereden met 8 dozen die hij gaat nakijken, en hij heeft ook de mogelijkheid om die kwijt te kunnen, zodat het mijn "ruimtes" weer wat ontlast. Verder ben ik vrijdag voor het eerst in 11 maanden (!) met Karin een dagje op stap geweest. Hartstikke leuk voor ons beiden. We hebben heerlijk genoten, plezier gemaakt en aan het eind lekker samen gegeten. Karin heeft er zo van genoten, dat ze het idee opperde om aan Piet (de garage-eigenaar) te vragen of er een mogelijkheid bestond in de toekomst die auto nog eens een keer te lenen/huren. Dat heb ik gedaan en ja hoor, dat zou wel moeten kunnen in een weekend, want doordeweeks zijn de leenauto's altijd in gebruik. Wat een medewerking, geweldig ! U hoort het t.z.t. wel. Nu ga ik me verder voorbereiden op het komend weekend, de één-na-laatste IJ-hallen van dit winterseizoen. Overigens ben ik regelmatig aan het kijken naar de data van buitenmarkten en als het weer enigszins redelijk is, ga ik graag weer vaker naar de markten. Die zal ik dan ook netjes vermelden op de pagina Laatste Nieuws. Tot zover dit verhaal, graag weer tot volgende keer.


17 februari
Lekker geslapen, maar zeker niet uitgerust. Jongens, wat kan een weekend heftig zijn, ik ga het u vertellen !
Na -uiteraard- veel spellen te hebben nagekeken was het vrijdag weer de opbouwdag in Amsterdam. Het was lekker weer, redelijk rustig op de weg en daar aangekomen konden we meteen doorrijden het terrein op om te gaan lossen. Tot zover nog niks bijzonders aan de hand. De volgende dag stond echter vol met "heftigheden". De verkoop kwam al vrij snel leuk op gang. Tussen de bedrijvigheid door kreeg ik een telefoontje van Loes, die samen met haar moeder (en zus geloof ik) nogal wat puzzels voor ons legt. Zij wilde (samen met haar man) in de IJ-hallen 2 dozen met puzzels komen langsbrengen (zelf zouden ze doorrijden naar Alkmaar). Een paar uur later belde ze, dat ze er zonder betaling niet naar binnen mocht, dus of ik even naar de ingang kon komen. Met hulp van de "buren" kon ik mijn kraam even alleen laten en naar Loes toelopen. Maar die afstand is mij te groot om met 2 dozen te sjouwen, dus ik meldde me bij de in-/uitgang en ja hoor, Loes mocht meelopen. Tussen de verkopen door kon ik de aanwinst prijzen en op de stapels puzzels een plekje geven. Nu moet u weten, dat er in de dozen van Loes een aantal "Jan van Haasterens" en "Wasgij's" zaten. Voor de niet-puzzelaars: dit zijn getekende komische puzzels die door heel veel mensen GRAAG gelegd worden, terwijl andere puzzelaars er helemaal niets van willen weten. Het duurde dan ook niet lang of deze puzzels waren bij mij alweer verdwenen. Ik moet straks nog even een mailtje naar Loes sturen om haar dit te vertellen ! Ze is zeker niet voor niets langs gekomen ! Om een uur of 4 was ik zo ongeveer total loss en heb ik het zeil over de kraam getrokken, met een verkoopresultaat dat ik nog niet eerder heb gehad, positief wel te verstaan. En dan ben ik zo blij, dat we echt niet voor niets zo hard hebben gewerkt, Roel, Karin en ikzelf ! 
Op weg naar huis dus. Thuis gekomen is altijd het eerste dat ik doe met de hond naar het grasveld. Dat doe ik al jaren na elke autorit, lang of kort, de hond weet dat natuurlijk ook. Maar nu wilde ze uit de auto springen en daarbij ging iets gruwelijk mis. Ze ging door haar pootjes, viel en jankte het uit van de pijn. Ik schrok natuurlijk, want zo'n gil gaat je door merg en been, terwijl ik weet dat Shira echt niet kleinzerig is. Opgestaan wilde ze toch wel naar het gras, langzaam strompelend, deed haar behoeftes, en daarna evenzo heel langzaam weer naar huis. Ik mocht wel aan al haar pootjes komen, maar kon eigenlijk niks ontdekken. Toch was er iets niet goed: wilde ze in haar mandje gaan liggen, gilde ze weer van de pijn en zat meteen weer rechtop. Nu ga ikzelf direct na de IJ-hallendag even een tukje doen omdat ik echt doodmoe ben. Ik vroeg me af of de hond mee naar boven zou gaan en ja hoor, ze wilde bij me in de buurt blijven. Daarna moesten we ook weer naar beneden en of dat ook zou gaan ? Want Shira kon wel op de dekens komen, maar ging ze verliggen, ging dat wel met een jank van de pijn. Nou ja, na lang aarzelen is ze toch ook weer de trap af gekomen. Ik heb haar een pijnstiller gegeven, want zaterdagavond naar een dierenarts vond ik niet echt een optie. De avondwandeling heb ik overgeslagen, mocht Shira hoge nood krijgen zou ik alsnog met haar uitgaan. Die nacht heb ik vreselijk slecht geslapen: regelmatig een jank als de hond zich omdraaide, daarnaast de wind(storm)verwachting die me bezig hield, omdat er stukken zijn waar de weg erg hoog loopt, dus ik meer wind zou kunnen vangen en wat ik met Shira aan moest als ze niet mee zou kunnen. Onrust dus alom. Zondag om half 5 op, direkt gewassen en aangekleed omdat ik eerst de hond wilde uitlaten. En dat wilde zij ook wel ! Het lopen ging wel langzaam, maar niet strompelend. Terug weer thuis heb ik haar weer een pijnstiller gegeven en kon ik om een uur of 6 op weg naar Amsterdam. De wind had ik het grootste deel van de reis in de rug, dus dat viel allemaal reusachtig mee, hoewel ik bij mij in de regio een heel hoog liggend wegdeel heb vermeden door even om te rijden. Goed en wel aangekomen moest ik nog een karretje met 3 zware dozen naar binnen rijden en ja hoor, een giga windvlaag deed ze alle 3 zomaar omwaaien. Op het buitenterrein, waar meestal nog wel die-hards met kramen staan, was alles weggehaald, geen enkele kraam meer te zien. 
De dag verder verliep zonder noemenswaardige incidenten en met een leuke verkoop. Eigenlijk had ik verwacht dat het vanwege het weer wel rustig zou zijn met bezoekers, maar dat was beslist niet het geval, viel me dus reuze mee. En met Shira ging het ook wel weer goed, ze kon zelfs weer in draf lopen.
Buiten was het natuurlijk heftig weer, harde windvlagen en veel nattigheid, zodat op het plein al snel een laagje water kwam te staan. En toen kwam het einde van de verkoopdag, dus moest alles weer ingepakt worden. Normaliter zou ik door een zijdeur alles kunnen wegbrengen, maar daar stond de harde wind pál op, dus die deur kon niet worden gebruikt. Dan dus alles maar via de "grote" hoofddeur, die ook al half gesloten was vanwege de stormvlagen. De auto kon ik wel heerlijk dicht bij zetten, maar het was wel pootje baden, omdat de waterhoogte inmiddels enige centimeters was gestegen: giga plassen dus ! En na het tweede ritje met dozen stond ik bij de auto en kwam er een stortvloed+storm, dat de hele auto aan de binnenkant een flinke plens binnen kreeg. Uiteindelijk was alles in de auto, de om-dozen niet helemaal droog natuurlijk en zelf was ik echt doorweekt ! Mijn jas kon je uitwringen, het leek wel of hij zo uit de wasmachine kwam. Mijn schoenen hadden ook een laagje water, sokken drijf, mijn haar drijf en mijn bril niet meer doorzichtig van de regen. Er zijn nooit ruitenwissertjes voor brillen uitgevonden volgens mij ! En aangezien mijn zakdoeken ook niet meer droog waren, kon ik die bril dus maar beter even niet ophouden. Jas dus uitgetrokken, haar enigszins gedroogd met een handdoek en op weg naar huis. Een redelijk goede reis gehad, wel met flinke tegenwind, maar zonder echte problemen. Toen was ik heel blij dat er een einde was gekomen aan een heel heftig weekend. Na te hebben gegeten was het tijd voor een "tukkie". Maar ik kreeg mijn schoenen bijna niet meer uit, zo nat was alles. Wilde droge sokken aan doen, maar moest eerst wel even mijn voeten drogen. Het zou misschien beter zijn geweest als ik een warme douche had genomen, maar die energie kon ik echt niet meer opbrengen. Een flink stuk heel diep geslapen, tot een uur of 1, om nog even met de hond te gaan wandelen. Gelukkig hoefde ik niet om kwart voor 12 op, om op tijd te boeken voor de volgende IJ-hallen, want dan zou dat buiten plaats vinden en dat doe ik dus niet meer. Ik wil best buiten staan, graag zelfs, maar in Amsterdam heeft dat teveel voeten in de aarde. Dus wacht ik tot er in oktober weer binnenmarkten zijn. Uiteraard ben ik weer terug gegaan naar bed en om een uur of 6 vond ik het tijd om dit verhaal te schrijven. Het is wel een flink epistel geworden, maar er gebeurde ook zoveel heftigs, dat kon ik u niet onthouden. Mocht ik nog incidenten zijn vergeten, doe ik dat volgende keer. Dag lieve lezers, u hoort wel weer van mij !